Gdzie przedsiębiorca powinien opłacić podatki? 

Osoby mające obowiązek opłacenia podatku dochodowego, będą musiały to zrobić w urzędzie przypisanym do miejsca zamieszkania. 

Uwaga! W przypadku rozliczenia rocznego, jeżeli podatnik zmienił miejsce zamieszkania, to miejsce złożenia początku będzie miejsce, w którym mieszkał on w ostatnim dniu grudnia. 

W przypadku podatku VAT jest nieco inaczej. Ordynacja podatkowa wskazuje właściwość urzędu skarbowego, i tak osoby fizyczne będą musiały rozliczyć się w urzędzie skarbowym wskazanym ze względu na miejsce zamieszkania podatnika. Osoby inne niż fizyczne, rozliczą się w urzędzie właściwym ze względu na siedzibę. 

Płacenie podatków online

W dzisiejszych czasach dziwne byłoby, aby każdy musiał iść do urzędu i opłacać podatki. Oczywiście, obecnie każdy przedsiębiorca ma możliwość przelania pieniędzy za podatek  na numer konta wyznaczony do danej sprawy. Każda osoba mająca opłacać podatki może to zrobić przelewem. Na stronie właściwego Wam urzędu, z pewnością znajdują się numery kont dla VAT-owców, dla osób muszących opłacić podatek dochodowy itp. 

Czy można opłacić podatek gotówką? 

Jak najbardziej, podatki można opłacić gotówką. Stanowi o tym Ordynacja podatkowa. Podatek w formie gotówkowej można opłacić m.in. w kasie organu podatkowego, na poczcie, w biurze usług prawniczych…

Nie jest to jednak aż tak proste, ponieważ istnieją wyjątki. Ordynacja podatkowa stanowi, że osoby prowadzące działalność gospodarczą i prowadzących księgę przychodów i rozchodów, a także księgę rachunkową. 

Artykuł Podatki opłacane gotówką? Czy to możliwe? pochodzi z serwisu Taxcredit.pl.

Zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce

Wiemy już, że możliwe jest nałożenie na osobę zakazu prowadzenia działalności gospodarczej. Taką możliwość reguluje ustawa z dnia 28 lutego 2003 Prawo upadłościowe, z którą każdy przedsiębiorca powinien być zapoznany jeszcze zanim otworzy swoją firmę. 

Zakaz prowadzenia działalności gospodarczej to bardzo poważna forma kary za brak zdyscyplinowania ze strony przedsiębiorcy. Taką karę może wymierzyć jedynie sąd, dlatego warto podkreślić, że żaden organ administracyjny nie może wydać decyzji o zakazie. Musi to być orzeczenie sądu. 

Osoby, które otrzymały zakaz, mogą w czasie trwania zakazu pracować jedynie na podstawie umów cywilnoprawnych lub umowy o pracę. 

Ważne! Zakaz nałożony na przedsiębiorcę może trwać od roku, aż do 10 lat! 

Kto może otrzymać zakaz prowadzenia działalności? 

Zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski musi być umotywowany nieprawidłowym działaniem przedsiębiorcy. Po prostu dotyczy to osób, które zignorowały obowiązki wynikające z prawa upadłościowego. Jeżeli firma staje się niewypłacalna, powinna ogłosić upadłość. Właściciel takiej firmy ma na to 30 dni od chwili kiedy przestał być wypłacalny. Najczęściej karani przedsiębiorcy, to właśnie ci, którzy nie zastosowali się do przepisu o 30 dniach na ogłoszenie upadłości. 

Uwaga! Uważa się, że firmę można uznać za niewypłacalną, jeżeli w ciągu ostatnich 3 miesięcy nie jest w stanie uregulować  należności za każdy miesiąc. Zgłoszenie upadłości jest obligatoryjne! 

Kiedy przedsiębiorca — dłużnik zgłosi upadłość, rozpoczyna się postępowanie upadłościowe. Brak współpracy w trakcie takiego postępowania może skutkować zakazem prowadzenia działalności gospodarczej. 

Niezależnie od wielkości prowadzonej dotychczas działalności (spółka, działalność jednoosobowa…) zakaz będzie wprowadzany w życie w razie potrzeby i będzie dotyczył osób stojących na czele firmy. 

Kto kieruje sprawę do sądu? 

Oczywiście, nie jest tak, że sąd sam zainteresuje się naszą sprawą. Zazwyczaj za wniosek o skierowanie sprawy do sądu i zakaz prowadzenia działalności dla przedsiębiorcy, jest odpowiedzialny Prezes UOKiK i KNF, zarządca przymusowy czy syndyk. Wierzyciele i prokuratorzy to główne grupy podmiotów uprawnionych do składania wniosków. 

Artykuł Zakaz prowadzenia działalności – sprawdź, co wiesz pochodzi z serwisu Taxcredit.pl.

Czym jest działalność nierejestrowana? 

Przede wszystkim warto zacząć od tego, że działalność nierejestrowana nie jest działalnością gospodarczą. Zgodnie z polskim prawem działalność gospodarcza jest działalność, która wyróżnia się czterema podstawowymi cechami — zorganizowana, nastawiona na zarobek, prowadzona w imieniu własnym oraz w sposób ciągły. 

Działalność nierejestrowana w Polsce może posiadać cechy działalności gospodarczej, jednak różni się przede wszystkim osiąganymi dochodami z działalności. 

Nierejestrowaną działalnością nazwiemy drobne działalności, z których dochód nie przekracza pewnego poziomu. Takiej działalności nie rejestruje się w Centralnej Ewidencji i Informacji  o Działaności Gospodarczej. Tak naprawdę  taka działalność nie wiąże się z wielkimi obowiązkami prawnymi. 

Jak pewnie się domyślacie, kwota, do której mówimy o działalności nierejestrowanej, jest różna w zależności od roku. W tym roku (2022) kwota ta wynosi 1500 złotych w ciągu miesiąca. Ważne jest to, aby w żadnym miesiącu nie przekroczyć wyżej wspomnianej kwoty. Jeżeli osoba prowadząca działalność nierejestrowaną przekroczyłaby tę kwotę zarobku, prowadziłaby działalność nierejestrowaną nielegalnie. Istnieje jeszcze druga zależność. Aby móc prowadzić działalność nierejestrowaną, trzeba spełnić warunek nieprowadzenia działaności gospodarczej przez ostatnie 5 lat. 

Dla kogo jest działalność nierejestrowana? 

Ten typ działaności jest skierowany jedynie do osób fizycznych. 

Kiedy działalność nie może być zakwalifikowana jako nierejestrowana? 

Istnieje naprawdę bardzo wiele działalności, które mogą kwalifikować się jako działalność nierejestrowana. Istnieje jednak również kilka takich, które wykluczają ten typ działalności. Należą do nich: 

• związane ze sprzedażą alkoholu
• związane z odpadami
• działania detektywistyczne 
• związane z imprezami turystycznymi 
• działania mające na celu ochronę mienia oraz osób

Każda z wyżej wspomnianych działaności wymaga od założycieli firmy koncesji lub pozwolenia. W związku z tym niezależnie od wysokości przychodów firma musi być zarejestrowana. 

Podobna sytuacja dotyczy tych działalności, które zostały zdefiniowane w prawie, jako działalności gospodarcze. Należą do nich pośrednictwo ubezpieczeniowe oraz usługi księgowe. 

Co musi robić osoba prowadząca działalność nierejestrowaną? 

Bezapelacyjnym plusem prowadzenie działalności nierejestrowanej jest niewielki procent obowiązków w stosunku do działań związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Właściciel takiej działalność nie musi rejestrować firmy, płacić składek itp. Musi jednak prowadzić tzw. uproszczoną ewidencję sprzedaży; rozliczać PIT-36. 

Obowiązkiem osoby prowadzącej taką działalność jest również wystawienie faktury, jeżeli Klient sobie tego życzy, jak również musi liczyć się z prawem konsumenckim. 

Artykuł Działalność nierejestrowana — co warto o niej wiedzieć? pochodzi z serwisu Taxcredit.pl.

Zbliża się koniec roku, już niebawem przedsiębiorcy będą musieli zabrać się za remanent końcoworoczny! Remanent jest sprawdzeniem aktualnego stanu majątku przedsiębiorstwa oraz porównanie go z całą dokumentacją księgową i innymi niezbędnymi dokumentami. Remanent pozwali przedsiębiorstwom na określenie braków lub nadwyżek w swoich magazynach. Inwentaryzacja może dotyczyć m.in. towarów handlowych czy nawet odpadów.

Najważniejsze jednak, że remanent wykonujemy, aby określić kondycję finansową firmy w danym roku. Najczęściej jest on wykonywany na koniec roku podatkowego. 

Dokumentacja inwentaryzacji

Każdemu remanentowi będzie towarzyszyła dokumentacja, a w niej:

• nazwa firmy 
• określenie właściciela firmy 
• data stworzenia dokumentacji 
• pozycja 
• wyróżnienie towarów w spisie 
• dokładną cenę zakupu 
• jednostka miary 
• wartość — ilość towaru x cena towaru 
• wartość — ilość innych składników (§24) x cena, 
• całkowita wartość 
• klauzula 
• podpis właściciela i osoby tworzącej cały spis. 

Uwaga! Wynik remanentu powinno się wpisać do Księgi Przychodów i Rozchodów (KPiR) wraz z końcem danego roku podatkowego. 

Opcje  remanentu

Ustawa o rachunkowości wyróżnia trzy możliwości przeprowadzenia remanentu: 

1. Spis z natury, czyli metoda faktycznego zliczenia majątku firmy. Każdą rzecz wchodząca do majątku firmy zapisuje się w specjalnym arkuszu. Taka metoda jest najbardziej popularna w przypadku – maszyn, środków trwałych, pieniędzy w kasach, papierów wartościowych, maszyn itp. 
2. Uzgodnienie sald, czyli uzgodnienie aktualnego stanu aktywów i pasywów  w firmie. Znajdziemy je w księgach rachunkowych z oryginalnymi podpisami kontrahentów itp. W tym przypadku zgodność może być poświadczona  wyciągami bankowymi. Taka metoda jest przydatna w przypadku należności od poszczególnych kontrahentów czy pieniądze zgromadzone na kontach bankowych. 
3. Weryfikacja, czyli porównanie dokumentów źródłowych z informacjami znajdującymi się w księgach. Remanent poprzez weryfikację wykonuje się w  przypadku — gruntów, funduszy własnych, wszelkich należności wątpliwych, wartości niematerialnych itp. 

Termin

Okazuje się, że nie tylko koniec roku podatkowego niesie za sobą obowiązek wykonania remanentu. Będą to również następujące sytuacje:

1. Zlecenie remanentu przez jednostkę podatkową. 
2. Zmiana udziałów w firmie lub zmiana wspólnika. 
3. Utracenie praw do zryczałtowanego opodatkowania. 
4. Zamknięcie działalności gospodarczej (otwarcie także). 

Artykuł Remanent na koniec roku w firmie – najważniejsze informacje! pochodzi z serwisu Taxcredit.pl.